Tak, tak - dziś mija miesiąc odkąd zobaczyliśmy naszego Bączka po tej stronie brzuszka. Miesiąc odkąd mogłam moje maleństwo przytulic... zupełnie inaczej życie wygląda z nowej perspektywy :) Daleko mi jeszcze do wszystkich uśmiechniętych, młodych mam, które już nabyły jako takie doświadczenie, nawet zastanawiam się czasem - czy tylko ja przez pierwsze tygodnie jestem taka zmęczona, niezorganizowana i z lekka przerażona? Daleko mi do reklamowej powerMamy - sielskiego obrazka zadbanej i radosnej kobiety z maluszkiem przy piersi. Zastanawiam się czy to ja nagle okazuję się taką gułą, czy też te wszystkie sielskie obrazki są nieco naciągane???
Ciąży mi to trochę, bo nie przywykłam do takiego chaosu i braku zorganizowania... ale wierzę, że jeszcze chwila i wszystko zacznie wracac na swoje tory, my z maluszkiem dojdziemy do kompromisu no i znowu będę kowalem swojego losu. A właściwie czasu :) I będę mogła planowac, układac i organizowac :)
Bączek ładnie przybiera na wadze, dziś waży już 4,9 kg, na pierwszej wizycie u lekarza było 4,2, a przy urodzeniu 3,4 więc wszystko idzie w dobrą stronę. Dzięki temu przestałam się martwic ulewaniem, ale dziś mi puścił pawia :( w połączeniu z płaczem przy puszczaniu bąków i dzisiejszym jego niespokojem i wiszeniem na cycku, zaniepokoiło mnie to. Już nawet zastanawiałam się czy nie wylądujemy na pogotowiu, ale w końcu słonko usnęło. I właśnie powoli się budzi, mam nadzieję, że już koniec bólu brzuszka bo wycierpiało się dzieciątko niesamowicie. Podejrzewam, że to jakaś kolka czy coś takiego, choc przez tego pawia myślałam też o wirusie ale na szczęscie się nie powtórzył więc jestem dobrej myśli :)
Każdy dzionek jest dla nas inny, każdy niesie ze sobą coś nowego no i przybywa za małych ubranek :) brakuje mi aktualnie czasu na wszystko, ja zajmuję się głównie małym, poza tym sprzątaniem, praniem i prasowaniem, a zakupy takie codzienne i gotowanie ogarnia PŻ. Nawet mi kanapki robi jak idzie do pracy, bo są dni, kiedy nie zdążyłabym tej kanapki zrobic. A jeśli bym zrobiła to już na zjedzenie by czasu nie starczyło. Nawet make-up robię tylko od święta, bo w czasie gdy maluch śpi to ja albo ogarniam chatkę (sprzątania jest cała masa, zwłaszcza, że ciągle jacyś goście przychodzą), albo prasuję (nie spodziewałam się, że prasowanie stanie się istnym relaksem ;)), albo podczas cięzkich dni - spię razem z małym. Ciągle jednak wierzę, że niebawem wrócę do cywilizacji :D
Kocham tego małego szkraba ogromnie!!!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz